2 Ekim 2010 Cumartesi

yönet beni! hadisene!

bugün planladığım hiçbir şeyi yapamadım. yapmak istedim ama dürtüldüm adeta "yapma" diye. hiç beklemediğim insanları gördüm, hiç aklıma gelmeyen konuşmalar yaptım ve hiç aklıma gelmeyecek şeyler duydum başkalarından benim hakkımda. bir taraftan göğsüm kabardı, diğer taraftan da içim burkuldu. çünkü konuşmalar nereye çekersen oraya gidecek cinstendi.

öğrendiğim tek şey şu oldu : biri kendi olduğu için bu dünyada. bir başkasının gözünde ne olduğu asla önemli değil. bir başkasına iyi görünmek için hiçbir şey yapmamalı insan. kendi kurallarına göre yaşaması gerek hayatı, kendi aldığı tada göre.

galiba bugün bunu daha iyi kavradım. ama takıyor muyum artık bunları?

hayır.

önceden olsa yırtınırdım açıkçası. ama şimdi nedense, nereden geldiği belli olmayan bir olgunluk var üstümde. böyle fazla iyimser diğer taraftan da fazla umursamaz. adam sendeci olmak güzelmiş bee.. valla olgunluğun bunları getireceğini bileydim önceden söylerdim şunu :

bi tarafımdan aşşaa kasımpaşşşaa

babanemin ünlü laflarındandır. sinirlenince sürekli söyler. biraz sansürlü burada. sanki bir aydır beynimde sürekli bu söz dolaşıyor. bunu söyleyince takılmıyorum kimseye ve hiçbir şeye.

iyi bence, evet bu yolda yürümeye devam. insanın kendisi gibi olması harika, apayrı ve çok tatlı..

ben, beni artık daha daha fazla seviyorum..
kendimi öpesim var :)

2 yorum:

dersaadet dedi ki...

Ben hep derim, idealist değilim artık çünkü benim üstümde büyük güçler var. İleride bana Gamze bu işte süperdi diye kisme söyleyemez ama 'Gamze iyi kzıdı' diyebilriler. Acı mı? Hayır, işimi yapamıyor değilim çünkü yapyırtmıyorlar da yapmıyorum... Ve evet seni anlıyorum...

holy witch dedi ki...

hakkımda ne derlerse desinler umrum değil. yazıda da bahsettim, öyle garip bir rahatlık var ki üstümde. çünkü olmam gerektiği gibi bir insanım, kimsenin istediği gibi değilim. ve evet ben böyle mutluyum.